κατανάλωση

Δημοσιεύτηκε πριν μερικές εβδομάδες η ΥΑ για τα δικαιολογητικά που χρειάζονται τα παιδιά των μεταναστών για να αποκτήσουν την ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος.

Η Πολιτεία δεν παραχωρεί τα σχετικά δικαιώματα. Τα πουλάει στην τιμή των 900 ευρώ που είναι το κόστος του σχετικού παραβόλου. Με τα 900 ευρώ που θα δώσει κάθε παιδί που θα υπαχθεί στη ρύθμιση του νόμου θα συγκεντρωθεί ένα αρκετά σημαντικό ποσό (αρκετά εκατομμύρια ευρώ σε βάθος 2-3 χρόνων). Η κυβέρνηση έχει πει πολλές φορές ότι η άδεια επί μακρόν διαμένοντος είναι σταθμός στο δρόμο για την απόκτηση ιθαγένειας. Τα παιδιά που αφορά η ρύθμιση πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να αιτηθούν την απόκτηση της ιθαγένειας μέσω πολιτογράφησης (βλ. άρθρα 5-8 του Κώδικα της Ελληνικής Ιθαγένειας) όταν ενηλικιωθούν. Αλλά η απόφαση της διοίκησης σε αυτή την περίπτωση είναι αναιτιολόγητη και η πρακτική έχει δείξει ότι πολύ λίγοι τελικά την αποκτούν. Για την αίτηση απόκτησης της Ελληνικής Ιθαγένειας μέσω πολιτογράφησης το κόστος του παραβόλου είναι 1.500 ευρώ…

λόγω της ημέρας...

εγώ θα κάνω τη σκιά σου…θα πηγαίνεις μπροστά κι εγώ τη σκιά σου… και θα πετάω φέιγ βολάν με τ’όνομά σου ,γιατί το ξέρω πως όπου νά’ναι θα χρειαστεί και γω να σε ξαναβρώ σαν όλες τις άλλες χαμένες αλήθειες...και θα βγαίνω στους δρόμους με καινούρια αιτήματα...να μ’άφηνες να σε καλούσα στη γιορτή ,να σου περιέγραφα ένα ένα όλα τα ωραία πράγματα μου με την ελπίδα να μη προσπεράσεις πάλι.. να σταθείς για λίγο μετέωρος χωρίς απαντήσεις που να περιέχουν το όχι ,όπως «όχι πια..», «όχι καθόλου πια..»Εγώ θα στέκομαι πίσω και συ μπροστά με όλη σου τη δύναμη να φωνάζεις για όλους ,για όλα εκτός από μένα που θα κρατάω το αντίβαρο της δύναμης σου…την ανημπόρια μου…κι οι δρόμοι θα γεμίζουν κόσμο ,και φωνές και συνθήματα ,μολότοφ ,γκλομπ ,κλούβες και σπασμένα κλουβιά και πρώτα φτερουγίσματα μετά από χρόνια ,όσο εγώ θα ΄κλειδώνω πίσω μου τις εξόδους κινδύνου και θα σου βάζω στη τσέπη τα κλειδιά παραχωρώντας την αυτοδιαχείριση μου και την αδιαμεσολάβητη ύπαρξή μου και την αυτοοργάνωση της ζωής μου και όλες τις ελευθεριακές αξίες μου σε σένα επειδή σ’αγαπάω και δε μπορώ να φέρω αντίσταση κατά αυτής της αρχής,..

ΠΕΙΘΑΡΧΕΊΑ ΤΈΛΟΣ-ΖΩΉ ΜΑΓΙΚΉ

Όλα ήταν στη θέση τους!

Οι πεινασμένοι στην Αφρική. Οι «ειδικοί» στην τηλεόραση. Οι «κακοί» στη φυλακή. Οι «αναρχικοί» στα Εξάρχεια. Αυτοί που αποφασίζουν στη βουλή. Τα λεφτά μας στα δάνεια. Η αστυνομία στην επόμενη γωνία. Τα σπίτια μας στις τράπεζες. Οι εχθροί μας στην Τουρκία και τη Μακεδονία. Τα πάρκινγκ μας στα πάρκα.

Η ψυχαγωγία μας στα bar. Τα παιδιά μας στο σχολείο. Οι φίλοι μας στο Facebook.Η τέχνη στα μουσεία και στις γκαλερί. Οι επιθυμίες μας στις διαφημίσεις. Τα δέντρα μας χριστούγεννα στο Σύνταγμα. Η ομορφιά στα κέντρα αδυνατίσματος.O έρωτας στις 14 Φλεβάρη. Εμείς σε τέσσερις τοίχους.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΤΕΛΟΣ

ΖΩΗ ΜΑΓΙΚΗ

Οι πεινασμένοι στη βουλή, οι ειδικοι στα εξάρχεια, οι κακοί στα κέντρα αδυνατίσματος, οι αναρχικοί στα μουσεία και στις γκαλερί, αυτοί που αποφασίζουν στις 14 φλεβάρη, τα λεφτά μας χριστούγεννα στο σύνταγμα, η αστυνομία στην Αφρική, τα σπίτια μας πάρκα, οι εχθροί μας στο facebook, τα πάρκινγκ στις τράπεζες.

Η ψυχαγωγία μας στο σχολείο, τα παιδιά μας στα bar, οι επιθυμίες μας στην επόμενη γωνία, η τέχνη μας στα δάνεια (δεν πληρώνω, δεν πληρώνω),

Τα δέντρα μας στους δρόμους

Η ομορφιά στους δρόμους

Ο Έρωτας στους δρόμους

Εμείς;

Σε τέσσερις τοίχους;

τα εξώγαμα του δεκέμβρη

ΚΑΤΆΘΛΙΨΗ

... «Το πρόβλημα έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, κάθε 9 λεπτά αυτοκτονεί και ένα άτομο, ενώ το 11% των Ευρωπαίων αντιμετωπίζει κάποιας μορφής ψυχική ασθένεια με πιο ευάλωτες τις γυναίκες, καθώς η μία στις έξι πάσχει από κατάθλιψη»...

zeitgeist?

ΗΠΑ: Μία στις οκτώ τράπεζες κινδυνεύει με χρεοκοπία

Περισσότερες από 1.000 αμερικανικές τράπεζες -ή περίπου ένα στα οκτώ χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των ΗΠΑ- κινδυνεύουν με χρεοκοπία μέσα στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια, καθώς αυξάνουν οι ζημίες από δάνεια ακινήτων επαγγελματικής χρήσης (commercial real-estate), οξύνοντας τα προβλήματα που είχαν ανακύψει από τις στάσεις πληρωμών σε ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια χαμηλής εξασφάλισης, εκτιμά η RBC Capital Markets.

Αυτορυθμιζόμενες κοινωνίες

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ ( απο ελευθεροτυπία)

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι εξωθούνται στο κοινωνικό περιθώριο, στην ανέχεια, σ' επικίνδυνα όρια επιβίωσης. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα, κυρίως υπεύθυνο γι' αυτή την εξώθηση, ουδόλως ενδιαφέρεται να «επανορθώσει» (πώς θα ήταν δυνατόν;), να εφεύρει λύση.

Αντιθέτως, όταν οι πάσχουσες κοινωνικές ομάδες διεκδικούν το στοιχειώδες δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, αντιμετωπίζονται με ωμή βία από τα Μέσα Ασύστολης Τρομοκράτησης. Η νυν Δημοκρατία καταφεύγει στην καταστολή, άρα η μόνη λύση είναι οι ίδιοι οι πάσχοντες. Πώς; Παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους· συνειδητοποιώντας, αρχικά, τη δύναμή τους ως δρώντες πολιτικού υποκειμένου που έχει λόγο παρεμβατικό στο κοινωνικό συνέρχεσθαι-μετέρχεσθαι-γίγνεσθαι, μακριά από καθοδηγητές. Αυτοί οι τελευταίοι πάντα εκμεταλλεύονται τους υπόλοιπους (π.χ. αγροτοσυνδικαλιστές πρόσφατα).

Αφού από «πάνω» υπάρχει καταστολή και βία η λύση είναι από «κάτω», από τους ίδιους τους πολίτες, η ενδυνάμωση της γειτονιάς, της κοινότητας, η επανάκαμψη της αυτορρύθμισης των κοινωνιών. Εξω από αρχές, κεντρικές ή τοπικές. Ετσι κι αλλιώς, το καπιταλιστικό όνειρο αποδείχτηκε μια φενάκη, μια πομφόλυξ, μια χίμαιρα. Τις τελευταίες, δύο τουλάχιστον, δεκαετίες φούσκωσαν τα μυαλά των περισσοτέρων με βομβαρδιστικά μηνύματα περί πλουτισμού και κοινωνικής αναρρίχησης. Αρκετοί αμοραλιστές τα «κατάφεραν»· οι υπόλοιποι περιμέναμε τη σειρά μας. Εως ότου αποδείχτηκε ότι είχαμε χάσει κάθε ανθρωπιά, κάθε πολιτισμική αξία που έκανε τους ανθρώπους, και ήταν και το μόνο συνεκτικό πολιτικό πρόταγμα - αντίσταση στην επέλαση του θηριώδους αγχογόνου καταναλωτισμού που οδήγησε πολλούς από εμάς στην ψυχοπαρανόηση, σε σκοτάδια λογικής.
Οι κάτοικοι που φρουρούν το βεβηλωμένο από τον δήμο πάρκο τους, που το (ξανα)φύτεψαν, δείχνουν τη δύναμη της γειτονιάς, την αυτορρύθμιση της κοινωνίας, την αυτοδιαχείριση· τη φωτεινότητα του παλιού, ξεχασμένου σοσιαλισμού. Δεν εκδηλώνουν, απλώς, το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην αντίσταση εναντίον των αυθαιρεσιών της εξουσίας (θεμελιωμένο εδώ και χιλιάδες χρόνια).

Το σθένος τους σηματοδοτεί τους επερχόμενους κοινωνικούς αγώνες, που οφείλουν να ξεκινούν από «κάτω», από την πολιτική βάση του συνανήκειν, το προοίμιο ήγουν και το πρόπυλο του τόπου της άμεσης δημοκρατίας, σ' έναν συνεχή διάλογο με τη διανόηση και την οικονομία, τον πολιτισμό, την τέχνη και το περιβάλλον. Οι κάτοικοι που φύτεψαν το πάρκο και ξαγρυπνούν μαζί με τα δέντρα, δεν φυλάσσουν απλώς το οξυγόνο της γειτονιάς τους· διατηρούν, σε πείσμα όλων των αδρανούντων, μια στοιχειώδη δημοκρατική κοινωνικότητα, αντιτάσσονται στον αυξανόμενο έλεγχο της οργάνωσης της ζωής τους από «ειδικούς» της ανάπτυξης. Η πράξη τους μας λέει ότι είναι μια αντίδραση εναντίον των «ισχυρών», η ελάχιστη, έστω, πολιτική αυτονομία που μας έχει απομείνει. Μέσα σ' αυτήν την αυτονομία οφείλουμε να διαπαιδαγωγηθούμε, στην πραγματική δηλαδή ζωή και όχι στο στιλβωμένο τίποτε, που αφειδώς προβάλλεται στην «πραγματικότητα» της εξουσίας, δηλαδή στην τηλοψία!

Το κίνημα από τα «κάτω» ανέδειξε τις απάνθρωπες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται οι ημιαπασχολήσιμοι (Κούνεβα), οι κλωστοϋφαντουργοί, οι αγρότες, οι λιμενεργάτες, οι εκπαιδευτικοί κ.ά. Αυτό το κίνημα μπορεί και να αντισταθεί, τόσο στην εξουσία του κράτους όσο και στην εξουσία των κομμάτων και των κάθε ιδεολογικής αυθεντίας «πατέρων». Η εικονική πραγματικότητα διατιτρώσκεται· καιρός για την πραγματική πραγματικότητα (τόση ταυτολογία για το αυτονόητον...).