λόγω της ημέρας...

εγώ θα κάνω τη σκιά σου…θα πηγαίνεις μπροστά κι εγώ τη σκιά σου… και θα πετάω φέιγ βολάν με τ’όνομά σου ,γιατί το ξέρω πως όπου νά’ναι θα χρειαστεί και γω να σε ξαναβρώ σαν όλες τις άλλες χαμένες αλήθειες...και θα βγαίνω στους δρόμους με καινούρια αιτήματα...να μ’άφηνες να σε καλούσα στη γιορτή ,να σου περιέγραφα ένα ένα όλα τα ωραία πράγματα μου με την ελπίδα να μη προσπεράσεις πάλι.. να σταθείς για λίγο μετέωρος χωρίς απαντήσεις που να περιέχουν το όχι ,όπως «όχι πια..», «όχι καθόλου πια..»Εγώ θα στέκομαι πίσω και συ μπροστά με όλη σου τη δύναμη να φωνάζεις για όλους ,για όλα εκτός από μένα που θα κρατάω το αντίβαρο της δύναμης σου…την ανημπόρια μου…κι οι δρόμοι θα γεμίζουν κόσμο ,και φωνές και συνθήματα ,μολότοφ ,γκλομπ ,κλούβες και σπασμένα κλουβιά και πρώτα φτερουγίσματα μετά από χρόνια ,όσο εγώ θα ΄κλειδώνω πίσω μου τις εξόδους κινδύνου και θα σου βάζω στη τσέπη τα κλειδιά παραχωρώντας την αυτοδιαχείριση μου και την αδιαμεσολάβητη ύπαρξή μου και την αυτοοργάνωση της ζωής μου και όλες τις ελευθεριακές αξίες μου σε σένα επειδή σ’αγαπάω και δε μπορώ να φέρω αντίσταση κατά αυτής της αρχής,..