Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009
Η Πολιτεία δεν παραχωρεί τα σχετικά δικαιώματα. Τα πουλάει στην τιμή των 900 ευρώ που είναι το κόστος του σχετικού παραβόλου. Με τα 900 ευρώ που θα δώσει κάθε παιδί που θα υπαχθεί στη ρύθμιση του νόμου θα συγκεντρωθεί ένα αρκετά σημαντικό ποσό (αρκετά εκατομμύρια ευρώ σε βάθος 2-3 χρόνων). Η κυβέρνηση έχει πει πολλές φορές ότι η άδεια επί μακρόν διαμένοντος είναι σταθμός στο δρόμο για την απόκτηση ιθαγένειας. Τα παιδιά που αφορά η ρύθμιση πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να αιτηθούν την απόκτηση της ιθαγένειας μέσω πολιτογράφησης (βλ. άρθρα 5-8 του Κώδικα της Ελληνικής Ιθαγένειας) όταν ενηλικιωθούν. Αλλά η απόφαση της διοίκησης σε αυτή την περίπτωση είναι αναιτιολόγητη και η πρακτική έχει δείξει ότι πολύ λίγοι τελικά την αποκτούν. Για την αίτηση απόκτησης της Ελληνικής Ιθαγένειας μέσω πολιτογράφησης το κόστος του παραβόλου είναι 1.500 ευρώ…
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
λόγω της ημέρας...
ΠΕΙΘΑΡΧΕΊΑ ΤΈΛΟΣ-ΖΩΉ ΜΑΓΙΚΉ
Όλα ήταν στη θέση τους!
Οι πεινασμένοι στην Αφρική. Οι «ειδικοί» στην τηλεόραση. Οι «κακοί» στη φυλακή. Οι «αναρχικοί» στα Εξάρχεια. Αυτοί που αποφασίζουν στη βουλή. Τα λεφτά μας στα δάνεια. Η αστυνομία στην επόμενη γωνία. Τα σπίτια μας στις τράπεζες. Οι εχθροί μας στην Τουρκία και τη Μακεδονία. Τα πάρκινγκ μας στα πάρκα.
Η ψυχαγωγία μας στα bar. Τα παιδιά μας στο σχολείο. Οι φίλοι μας στο Facebook.Η τέχνη στα μουσεία και στις γκαλερί. Οι επιθυμίες μας στις διαφημίσεις. Τα δέντρα μας χριστούγεννα στο Σύνταγμα. Η ομορφιά στα κέντρα αδυνατίσματος.O έρωτας στις 14 Φλεβάρη. Εμείς σε τέσσερις τοίχους.
ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΤΕΛΟΣ
ΖΩΗ ΜΑΓΙΚΗ
Οι πεινασμένοι στη βουλή, οι ειδικοι στα εξάρχεια, οι κακοί στα κέντρα αδυνατίσματος, οι αναρχικοί στα μουσεία και στις γκαλερί, αυτοί που αποφασίζουν στις 14 φλεβάρη, τα λεφτά μας χριστούγεννα στο σύνταγμα, η αστυνομία στην Αφρική, τα σπίτια μας πάρκα, οι εχθροί μας στο facebook, τα πάρκινγκ στις τράπεζες.
Η ψυχαγωγία μας στο σχολείο, τα παιδιά μας στα bar, οι επιθυμίες μας στην επόμενη γωνία, η τέχνη μας στα δάνεια (δεν πληρώνω, δεν πληρώνω),
Τα δέντρα μας στους δρόμους
Η ομορφιά στους δρόμους
Ο Έρωτας στους δρόμους
Εμείς;
Σε τέσσερις τοίχους;
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
ΚΑΤΆΘΛΙΨΗ

... «Το πρόβλημα έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, κάθε 9 λεπτά αυτοκτονεί και ένα άτομο, ενώ το 11% των Ευρωπαίων αντιμετωπίζει κάποιας μορφής ψυχική ασθένεια με πιο ευάλωτες τις γυναίκες, καθώς η μία στις έξι πάσχει από κατάθλιψη»...
zeitgeist?

ΗΠΑ: Μία στις οκτώ τράπεζες κινδυνεύει με χρεοκοπία
Περισσότερες από 1.000 αμερικανικές τράπεζες -ή περίπου ένα στα οκτώ χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των ΗΠΑ- κινδυνεύουν με χρεοκοπία μέσα στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια, καθώς αυξάνουν οι ζημίες από δάνεια ακινήτων επαγγελματικής χρήσης (commercial real-estate), οξύνοντας τα προβλήματα που είχαν ανακύψει από τις στάσεις πληρωμών σε ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια χαμηλής εξασφάλισης, εκτιμά η RBC Capital Markets.
Αυτορυθμιζόμενες κοινωνίες
Αντιθέτως, όταν οι πάσχουσες κοινωνικές ομάδες διεκδικούν το στοιχειώδες δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, αντιμετωπίζονται με ωμή βία από τα Μέσα Ασύστολης Τρομοκράτησης. Η νυν Δημοκρατία καταφεύγει στην καταστολή, άρα η μόνη λύση είναι οι ίδιοι οι πάσχοντες. Πώς; Παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους· συνειδητοποιώντας, αρχικά, τη δύναμή τους ως δρώντες πολιτικού υποκειμένου που έχει λόγο παρεμβατικό στο κοινωνικό συνέρχεσθαι-μετέρχεσθαι-γίγνεσθαι, μακριά από καθοδηγητές. Αυτοί οι τελευταίοι πάντα εκμεταλλεύονται τους υπόλοιπους (π.χ. αγροτοσυνδικαλιστές πρόσφατα).Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ ( απο ελευθεροτυπία)
Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι εξωθούνται στο κοινωνικό περιθώριο, στην ανέχεια, σ' επικίνδυνα όρια επιβίωσης. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα, κυρίως υπεύθυνο γι' αυτή την εξώθηση, ουδόλως ενδιαφέρεται να «επανορθώσει» (πώς θα ήταν δυνατόν;), να εφεύρει λύση.
Αφού από «πάνω» υπάρχει καταστολή και βία η λύση είναι από «κάτω», από τους ίδιους τους πολίτες, η ενδυνάμωση της γειτονιάς, της κοινότητας, η επανάκαμψη της αυτορρύθμισης των κοινωνιών. Εξω από αρχές, κεντρικές ή τοπικές. Ετσι κι αλλιώς, το καπιταλιστικό όνειρο αποδείχτηκε μια φενάκη, μια πομφόλυξ, μια χίμαιρα. Τις τελευταίες, δύο τουλάχιστον, δεκαετίες φούσκωσαν τα μυαλά των περισσοτέρων με βομβαρδιστικά μηνύματα περί πλουτισμού και κοινωνικής αναρρίχησης. Αρκετοί αμοραλιστές τα «κατάφεραν»· οι υπόλοιποι περιμέναμε τη σειρά μας. Εως ότου αποδείχτηκε ότι είχαμε χάσει κάθε ανθρωπιά, κάθε πολιτισμική αξία που έκανε τους ανθρώπους, και ήταν και το μόνο συνεκτικό πολιτικό πρόταγμα - αντίσταση στην επέλαση του θηριώδους αγχογόνου καταναλωτισμού που οδήγησε πολλούς από εμάς στην ψυχοπαρανόηση, σε σκοτάδια λογικής.
Οι κάτοικοι που φρουρούν το βεβηλωμένο από τον δήμο πάρκο τους, που το (ξανα)φύτεψαν, δείχνουν τη δύναμη της γειτονιάς, την αυτορρύθμιση της κοινωνίας, την αυτοδιαχείριση· τη φωτεινότητα του παλιού, ξεχασμένου σοσιαλισμού. Δεν εκδηλώνουν, απλώς, το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην αντίσταση εναντίον των αυθαιρεσιών της εξουσίας (θεμελιωμένο εδώ και χιλιάδες χρόνια).
Το σθένος τους σηματοδοτεί τους επερχόμενους κοινωνικούς αγώνες, που οφείλουν να ξεκινούν από «κάτω», από την πολιτική βάση του συνανήκειν, το προοίμιο ήγουν και το πρόπυλο του τόπου της άμεσης δημοκρατίας, σ' έναν συνεχή διάλογο με τη διανόηση και την οικονομία, τον πολιτισμό, την τέχνη και το περιβάλλον. Οι κάτοικοι που φύτεψαν το πάρκο και ξαγρυπνούν μαζί με τα δέντρα, δεν φυλάσσουν απλώς το οξυγόνο της γειτονιάς τους· διατηρούν, σε πείσμα όλων των αδρανούντων, μια στοιχειώδη δημοκρατική κοινωνικότητα, αντιτάσσονται στον αυξανόμενο έλεγχο της οργάνωσης της ζωής τους από «ειδικούς» της ανάπτυξης. Η πράξη τους μας λέει ότι είναι μια αντίδραση εναντίον των «ισχυρών», η ελάχιστη, έστω, πολιτική αυτονομία που μας έχει απομείνει. Μέσα σ' αυτήν την αυτονομία οφείλουμε να διαπαιδαγωγηθούμε, στην πραγματική δηλαδή ζωή και όχι στο στιλβωμένο τίποτε, που αφειδώς προβάλλεται στην «πραγματικότητα» της εξουσίας, δηλαδή στην τηλοψία!
Το κίνημα από τα «κάτω» ανέδειξε τις απάνθρωπες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται οι ημιαπασχολήσιμοι (Κούνεβα), οι κλωστοϋφαντουργοί, οι αγρότες, οι λιμενεργάτες, οι εκπαιδευτικοί κ.ά. Αυτό το κίνημα μπορεί και να αντισταθεί, τόσο στην εξουσία του κράτους όσο και στην εξουσία των κομμάτων και των κάθε ιδεολογικής αυθεντίας «πατέρων». Η εικονική πραγματικότητα διατιτρώσκεται· καιρός για την πραγματική πραγματικότητα (τόση ταυτολογία για το αυτονόητον...).
Για τη γιορτή του Αγ. Βαλεντίνου χαρίστε ένα... κατασχεμένο σπίτι
Aμερικανική εταιρεία ακινήτων λοιπόν στην προσπάθειά της να πουλήσει προτείνει στους επίδοξους πελάτες να αγοράσουν στην αγαπημένη τους... κατασχεμένο σπίτι.
"Φέτος, για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, γιατί να μην αγοράσετε στην αγαπημένη σας ένα κατασχεθέν σπίτι;", συνιστά η RealtyTrac, στο τελευταίο διαφημιστικό της e-mail.
"Με περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο κατασχεθέντα ακίνητα στο site της εταιρείας μας, σίγουρα θα βρείτε μία γλυκιά συμφωνία που δεν θα σας ραγίσει την καρδιά".
.μάλιστα.
Τράπεζα τροφίμων για ιδιοκτήτες κατοικιδίων, θυμάτων της οικονομικής κρίσης
Στο Άμστερνταμ το Ίδρυμα για την Προστασία των Ζώων δημιούργησε μία τράπεζα τροφής για κατοικίδια, έτσι ώστε οι ιδιοκτήτες που έχουν πέσει σε οικονομική δυσχέρεια να μπορούν να ταΐζουν τη γάτα ή το σκύλο τους. Εκπρόσωπος του Ιδρύματος, ερωτηθείς εάν υπάρχει φόβος οι τροφές να καταναλωθούν από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες των κατοικιδίων, απάντησε: "Εάν το κάνουν, δεν πρόκειται να τους σκοτώσει".
.μάλιστα.
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
texnes kai kallitexnes

Όλες αυτές τις μέρες κείμενα και συζητήσεις για το τι είναι Τέχνη , τι δεν είναι Τέχνη ή μήπως τέχνη και όχι Τέχνη , ή μήπως καλλιτέχνης ή εργάτης της τέχνης , μέσα στο σύστημα , στις ακρώρειες του συστήματος ,εκ των έσω αντισυστηματίας , επιχορηγούμενος ουραγός ή ταγός και στρατευμένος ,ελεύθερος καλλιτέχνης , ά-γνωστός καλλιτέχνης ,του νόστου ή της καταστροφής, αυτοδιαχειριζόμενος ή ετεροπροσδιοριζόμενος ,επαγγελματίας ή ερασιτέχνης της τέχνης, της τέχνης ,της τέχνης…της τέχνης…κι ενώ πράγματι η τέχνη είναι η ζωή μας και η ζωή μας τέχνη δε πολυκαταλαβαίνω και γιατί η δική μας επιλογή για έναν τρόπο ζωής που εμείς αποδεχόμαστε ως σημαίνοντα γίνεται τελικά περισσότερο φάρος στις συνειδήσεις μας από όλα εκείνα που αν μιλούσαμε για γενίκευση της προσπάθειας που έχει ξεκινήσει από το Δεκέμβρη θα μπορούσαν να συσπειρώσουν γύρω μας ή γύρω από οποιοδήποτε «εξεγερμένο» πυρήνα όλους εκείνους τους ανθρώπους τους νοικοκυραίους που υποτίθεται ότι θέλουμε να αφυπνίσουμε με τις κόκκινες μύτες μας και τα εκρηκτικά κρουστά μας και τα μπαλέτα μας στη μέση του δρόμου που ομολογώ τόσα χρόνια σ' αυτή στη πόλη ωραιότερη και εν δυνάμει πιο «κολλητική» αναρχία δεν είδα.. Αναρωτιέμαι όμως τι θα γίνει όταν η φυσική ισχύς του να σπάμε τη κανονικότητα με πολυμορφικές ασύντακτες δράσεις σβήσει σιγά σιγά κάτω απ'το βάρος της απλής αλήθειας του «όλα τα συνηθίσαμε» που λέει και ο Σεφέρης , τι θα γίνει τότε όταν και μας θα μας έχουν συνηθίσει να διακόπτουμε τη καθημερινότητα τους με τη «μαγική ζωή» που προτείνουμε.. «όπως όλα αυτά που έχουμε συνηθίσει…» και η ρηξικέλευθη ύπαρξη μας προβλέπεται πια στα δελτία ειδήσεων για να μπορεί κανείς ανενόχλητος να συνεχίσει τη καθημερινότητα του χωρίς να εκτίθεται στις παραξενιές μας.. Ότι τα πράγματα τώρα ξεκινάνε είναι το πιο λογικό επιχείρημα και ουδείς θα φέρει αντίρρηση στο ότι αν είχαμε ένα έτοιμο καλλιτεχνικό ή άλλο μανιφέστο θα ήτανε χειρότερα ,μακράν χειρότερα.. Όμως όσο ο καιρός περνάει και εφόσον δε θέλουμε να μείνουμε -και καλά κάνουμε -σε όσα ήδη έχουν συμβεί ,αλλά συναντιόμαστε και μιλάμε και προτείνουμε μακρόπνοες δράσεις , για τις οποίες η ανάγκη της υποστήριξης μας σ'αυτές από πολύ περισσότερους ανθρώπους απ'όσους τώρα αριθμούμε διαφαίνεται επιτακτική , δε μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε τι προτείνουμε τελικά.. τι είναι αυτό στο οποίο καλούμε με όλες μας τις δυνάμεις τους άλλους τόσο καιρό και με ποια γλώσσα θα μπορέσουμε να ενωθούμε τελικά μαζί τους? Μήπως η τέχνη μας αυτή καθ'εαυτή δε φτάνει? Θέλω να πω ίσως η αξία του διαλόγου με τους γύρω μας , μ' αυτούς στους οποίους θέλουμε να απευθυνθούμε ,να υπερτερεί της μεταξύ μας ανακύκλωσης όσο παραγωγική κι αν είναι αυτή για μας . Αυτή τη Τέχνη νομίζω θα είχε νόημα να αναζητήσουμε , την απονευρωμένη από εσωστρέφεια και προκατασκευασμένους ορισμούς και το φάρο της δικής μας τελικά αφύπνισης. Αν αποτύχαμε τόσα χρόνια να είμαστε πιο διαδραστικοί με την κοινωνία νομίζω ότι οφείλεται στο ότι συχνότερα στεκόμαστε απέναντι της παρά μέσα της , στο ότι η Τέχνη μας μας εξασφαλίζει τη φυσική ασπίδα απέναντι στην βαθειά και αδυσώπητη ασχήμια της ζωής που αυτοί οι «άλλοι» ζούνε και στο ότι βολευόμαστε κι εμείς στη μικρή μας θέση στον ήλιο που τη περιφρουρήσαμε όπως κι εκείνοι με τις θυσίες μας κι ας ήταν ίσως άλλου τύπου και άλλων αξιών…Αν δε λερώσουμε και λίγο τα χέρια μας μέσα στην «ανθρωπίλα» που πάμε να «εξευγενίσουμε» ,εν ολίγοις , δεν έχουμε τη γλώσσα να μιλήσουμε.. κι οποιαδήποτε αναζήτηση φόρμας είναι μάταιη .Η ζωή νομίζω διαμορφώνει τη φόρμα . Η αναγκαιότητα .Ας δημιουργήσουμε στον εαυτό μας την αναγκαιότητα να εκφράσουμε εκείνους που προσπαθούμε να καπελώσουμε ίσως με τις καλές προθέσεις και τις προβολές μας πάνω τους. Ας πάμε εμείς κοντά τους παρά εκείνοι σ'εμάς.. Επί χρόνια ο Eugenio Barba- και είναι απλά ένα από τα παραδείγματα- γυρίζει τον κόσμο ,προσφέροντας τη δουλειά του με αντίτιμο οι ντόπιοι θεατές να παραγάγουν ως αντίδωρο ένα δικό τους δρώμενο…δε λέω πως είναι πανάκεια ,ούτε πως αν δε φιλτράρει κανείς ολ'άυτά μέσα από πολιτική και καλλιτεχνική θεωρεία έχει κάποιο αυτόνομο νόημα εκτός της ευκαιριακής υποστήριξης στόχων και κοινοτήτων, υποστηρίζω όμως ότι είναι μια αρχή επαναπροσδιορισμού όχι μόνο της τέχνης του καθενός μας αλλά και του εαυτού ή της συλλογικότητας που παράγει τη τέχνη .Ζούμε κάτω από μία δεδομένη συνθήκη η οποία είναι και υπεύθυνη για την συνάντηση μας. Υποθέτω ότι αυτήν κατ'αρχήν καλούμαστε να αξιολογήσουμε και να εκφράσουμε. Πέρα από τους μετανάστες , τις μειονότητες, τους ανθρώπους χωρίς ευκαιρία στην παιδεία ,πόσο μάλλον στην τέχνη , ο απέναντι που τα σπάει στα μπουζούκια με τα τελευταία του λεφτά ,εκείνος που ετεροπροσδιορίζεται από τη τηλεοπτική αξία και παραμένει δέσμιος μιας υποκινούμενης και ψευδούς ταυτότητας ,εκείνος που μας θεωρεί επικίνδυνους για την κοινωνική ευημερία ή άχρηστα μη παραγωγικά παράσιτα, αυτός που προστατεύει τι βιτρίνα του περισσότερο απ'ότι το διπλανό του, όλοι αυτοί οι μέχρι τώρα εξ ορισμού απέναντι είναι νομίζω οι εν δυνάμει σύμμαχοι μας και τη γλώσσα που θα κινητοποιήσει αυτούς χρειάζεται να ευφεύρουμε φέρνοντας τους στο προσκήνιο μας, καταλαβαίνοντας τους , χρησιμοποιώντας ίσως τον κώδικά τους, εκφράζοντας με τη γλώσσα τους ή τη κοινή μας πια γλώσσα και τη δική μας αγωνία και ομορφιά όπως και τη δική τους.
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009
απόψεις για τις σχέσεις κράτους και τέχνης από indymedia
EPITELUS I KALITEXNES MAS STAMATISAN TIS SINELEFSIS STIS OPIES PSAXNANE GIA NEA KALITEXNIKA MANIFESTA KAI VGIKANE STON DROMO (PARKO PATISION).APLA THA PREPI NA APOFASISUN AN EXUN KAPIO NOIIMA I ATELIOTES ORES PSAKSIMATOS TIS KALITEXNIKIS FORMAS KAI NA SKEFTUN AN BORUN NA PARAGUN AFTHEDIKI ANEKSARTITI TEXNI DIXOS TA LEFTA TU KEDRU KINIMATOGRAFU , TU IPURGIU POLITISMU KAI TU IPEXODE. TO KSERO OTI BORI NA INE DISKOLO ALLA DEN GINETE KAI LIGO EPANASTASI KAI LIGO DIMOSIES SXESIS KAI NA TSEPONUME TA FRAGA APO TO KRATOS. AS STAMATISUME NA DAGONUME TO XERI PU MAS TAIZI KAI NA BRUME ALU FAGITO |
| Προσθέστε τα σχόλιά σας |
| 986915 |
| ... από μία απ'όλους 5:53πμ, Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009 |
| τη "φόρμα"τη ψάχνεις για να μπορείς νά' χεις και κάτι να πεις βγαίνοντας στους δρόμους...όσο για τα υπόλοιπα..μαζί σου...θα βρούμε φαί στο δρόμο μαζί με τα "σκυλιά"της νύχτας,τα "τσακάλια" της αγοράς και τα "βαμπίρ"των μεσαζόντων.. κι όποιος επιβιώσει..αλλά συμφωνώ: τέρμα οι επιχορηγήσεις...απλά να ξέρουμε και για τι πράγμα μιλάμε..και αν θα είχε διασωθεί και τίποτα από αυτά που μας αρέσει να βλέπουμε και να ακούμε αν εξαρτιόταν μόνο απ'το σε πόσους αρέσει να τ'άκούνε και να τα βλέπουν..ή το επικρατέστερο είναι και το θεμιτό ,οπότε όποιον πάρει ο χάρος,..πχ τη τέχνη αυτή καθ'εαυτή...υστερόγραφο: πρέπει όλες τις φορές που βγαίνουμε στο δρόμο να φοράμε ειδικό περιβραχιόνιο ως καλλιτέχνες?..νόμιζα ότι βγαίναμε μαζί... |
| 987034 |
| ?? από ? 3:26μμ, Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009 |
τέρμα οι επιχοτηγήσεις?? εγώ θα έλεγα επιχορηγήσεις σε όλους. |
| 987374 |
| Επιχορηγήσεις με βάση τα εισοδήματα από vandalvandalvandal 10:44πμ, Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009 |
| Επιχορηγήσεις μόνο σε αυτούς που τις έχουν πραγματικά ανάγκη. Γιατί τώρα τις επιχορηγήσεις τις παίρνουν μονο αυτοί που ΔΕΝ τις έχουν ανάγκη, αλλά έχουν τα φράγκα για να τραπεζώνουν τους δημόσιους και κομματικούς αξιωματούχους και να πληρώνουν κολακευτικές καταχωρήσεις στις κωλοφυλλάδες τύπου Αθηνοράματος. Βλέπε για παράδειγμα Δραγώνας (έμπορος όπλων, αεροσκαφών), Παπανδρέου (ούτε αυτός ξέρει πόσα θέατρα έχει στην ιδιοκτησία του!) Χουβαρδάς (πρώην βιομήχανος, εμπλεκόμενος στη Siemens) και άλλοι πολλοί. Δε μπορεί να ζητάς ας πούμε 100,000 ευρώ επιχορήγηση και να έχεις στην Ελβετία 1,000,000 ευρώ καταθέσεις. Και το κράτος να σου τα δίνει! Και μετά να μην πληρώνεις ούτε το ΙΚΑ των εργαζομένων! Και να βγαίνεις στους φίλους-αυλοκόλακές σου δημοσιογράφους και να κλαίγεσαι ότι δεν πάνε καλά οι δουλειές. |
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
τούτος ο κολοσσός ανεβαίνει κι ανεβαίνει
-αυτό θα πει ν'ανεβαίνεις!-
ανεβαίνει ασταμάτητα
-αν και με κόπο,όπως είπαμε-
καλά κάνουμε και τον λέμε:
ο άνθρωπος που ανεβαίνει
πες μας όμως:
που ανεβαίνει?
εκεί πάνω που ανεβαίνει τι υπάρχει?
και πρώτα πρώτα είναι επάνω?
ανεβαίνει για νά'ρθει σε μας?
ή ανεβαίνει για να φύγει από μας?
πάει μπροστά από μας?
ή μας εγκαταλείπει?
κυνηγάει κανέναν?
ή τον κυνηγάνε?
κάνει προόδους?
ή κάνει καριέρα?
ή μήπως είναι όπως υποπτευόμασταν σύμβολο του είδους άνθρωπος?
ανεβαίνει προς την ελευθερία?
ή όπως υποπτευόμασταν προς τις κατσαρόλες με το ψητό?
ή μήπως ανεβαίνει η ανθρωπότητα
προς το θεό πάνω στο ατομικό μανιτάρι
και όπως υποπτευόμασταν προς το τίποτα?..."
φριτς κρέμερ,μπρούτζινο αγαλμάτιο:"ο άνθρωπος που ανεβαίνει"
βολφ μπίρμαν
όλα θα πάνε καλά
Όλα επιστρέφουν ταχύτατα στην ομαλή λειτουργία. Η Αθήνα σκουπίστηκε. Οι τράπεζες άλλαξαν τζαμαρίες, ώρες μετά τα επεισόδια. Οι υπάλληλοί τους δεν έχασαν ώρα εργασίας. Ας μην διογκώνουμε τα πράγματα. Η κυβερνηση κινήθηκε άμεσα και δίνει άτοκα δάνεια στους εμπόρους. Οι αρχηγοί των κομμάτων ήταν ξεκάθαροι: τα επεισόδια τα κάνουν σκοτεινοί κουκουλοφόροι που θέλουν να καταστρέψουν την δημοκρατία, γιατί προφανώς έχουν ψυχολογικά προβλήματα. Οι υπεύθυνοι πολίτες και μαθητές κάνουν σιωπηλές διαμαρτυρίες και ανάβουν κεριά, πολλά κεριά, με συναίσθημα. Ο πυροβολισμός ήταν μια παρεξήγηση, οι αστυνομικοί ειναι άνθρωποι και αυτοί. Αυτός που πυροβόλησε ήταν μια ατυχής μεμονωμένη περίπτωση, σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν κακοί επαγγελματίες. Οι πολίτες πρέπει να δείξουμε την ευαισθησία μας και να κατέβουμε στο κέντρο και να ψωνίσουμε, να τονωθεί η αγορά. Χριστούγεννα έρχονται. Τα κανάλια κάλυψαν υπεύθυνα τα γεγονότα, έδειξαν πολλές φορές σημαντικά πλάνα από μια κάμερα ασφαλείας όπου αλλοδαποί κλέβουν γυαλιά ηλίου και μπλουτούθ. Η συγκίνηση ξεχείλισε, με κοντινά πλάνα απο το φέρετρο του «μικρού Αλέξη». Ενα κανάλι κάλεσε ακόμα και πραγματικούς μαθητές στο στούντιο, να ακούσουμε τη φωνή αυτής της γενιάς,και τα πράγματα σύντομα έγιναν ακόμα πιο καθαρά: Η λύση είναι ο αθλητισμός.Ήδη δε θυμάμαι πολύ καλά τι έγινε και γιατί. Έτσι κάνω πάντα. Απλώς αντιδρώ συναισθηματικά για λίγο, λίγη έκπληξη, λίγο δάκρυ, λίγος θυμός, και μετά μου περνάει. Δεν συγκρατώ κάποια σκέψη, δε με αγγίζει τίποτα παραπάνω από κάποια λεπτά, ένας άμορφος πολτός πληροφορίας γυρίζει στο κεφάλι μου και με καθιστά ανίκανο να διαχωρίσω το σημαντικό απο το ασήμαντο, το ουσιαστικό από το περιττό, την αλήθεια απο το ψέμα. Το θέμα προβλήθηκε, σχολιάστηκε, τελείωσε. Ας μην υπερβάλλουμε. Στην τηλεόραση ήδη η Μενεγάκη μαγειρεύει σολωμό με φινόκιο. Ας είναι καλά το κορίτσι. Στενοχωρήθηκε και αυτή χτες και οι συνεργάτες της στο πάνελ με τα τραγικά επεισόδια. Είναι και μανούλα. Η κυρία Φωτεινή στο Γαλάτσι χτες βλέποντας όλα αυτά δάκρυσε για το παιδί, μετά ασυναίσθητα αγκάλιασε σφιχτά το μίξερ γιατί φοβηθηκε ότι θα της το πάρουν οι ταραξίες. Δεν μπορεί τις φασαρίες. Ο άντρας της χτες έβριζε με τη βιτρίνα που του κατέβασαν οι αναρχικοί, σήμερα είναι μάλλον ικανοποιημένος, γιατί με το δάνειο του Καραμανλή θα κάνει ανακαίνιση στο μαγαζί σχεδόν τζάμπα. Κάτι είναι και αυτό, της λέει μέσα απ'το σαλόνι. Είδε ειδήσεις και τώρα βλέπει μπάλα. Η κυρία Φωτεινή έχει μπερδευτεί. Αλλά θα το ξεχάσει. Όλοι θα το ξεχάσουμε. Όλα θα πάνε καλά.από blog της lifo
υπολογιστής 10 δολαρίων
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009
«στοχευμένη διαφήμιση»
Οι πειραματικές βιντεοπινακίδες είναι εξοπλισμένες με κάμερες και λογισμικό αναγνώρισης προσώπων το οποίο σαρώνει διαρκώς τους διερχόμενους για να προσδιορίσει το φύλο, την ηλικία, ακόμα και το χρώμα του δέρματός τους.
